De gazetten, soms heb je de indruk dat dat toch maar wat schrijft. Zolang het maar spannend klinkt (ik heb moeite om het woord
populistisch niet te gebruiken).
Zo herinnert u zich vast nog de noodkreet van
De Morgen in oktober:
"Horrorwinter in Lage Landen begint over een maand"
Waarna het
KMI voor de maand november 2011 laat optekenen
Klimatologisch overzicht van november 2011
De laatste maand van de meteorologische herfst werd te Ukkel gekenmerkt door een zeer uitzonderlijk laag neerslagtotaal, door een uitzonderlijk hoge zonneschijnduur, een abnormaal hoge waarde van de gemiddelde temperatuur en een normale waarde van de gemiddelde windsnelheid.
... en de krant geen krimp geeft. Hoewel ze perfect een artikel zou kunnen schrijven met als titel
"Lange termijn weersvoorspellingen alweer boerenbedrog."Vandaag las ik op de site van
De Standaard dat
Elektro fors goedkoper in Frankrijk
Elektrische huishoudapparaten kosten in Frankrijk gemiddeld 6,28 procent minder dan in België. Voor toestellen als een home cinema of een blender loopt het verschil zelfs tot 30 procent op. Maar niet alles is goedkoper bij onze zuiderburen. Toestellen van HTC of Miele bij voorbeeld kosten minder in België.
Consumentenorganisatie Oivo ging samen met haar Franse zustervereniging Uroc de prijzen vergelijken tussen een hele reeks elektrische toestellen in beide landen. In België werden die genoteerd bij de ketens Vanden Borre en Krëfel, in Frankrijk bij Auchan en Darty.
Fors! Goedkoper! Gemiddeld 6,28%. Komma achtentwintig! Nu meen ik me te herinneren dat men, om dat resultaat met nauwkeurigheid van 0,01% te bereiken, vele tienduizenden producten moet vergelijken. Een immens titanenwerk dus, waarvan je op de site van
Oivo en
Uroc...
niets terugvindt. Als je de site van Uroc al zou gevonden hebben, trouwens, wat ook al een indicatie kan zijn.
Dus dacht ik: zal ik eens berekenen hoeveel winst ik had gemaakt, indien ik onze huishoudtoestellen in Frankrijk had gekocht?
Uit het hoofd zijn dat: een 3G-GSM van Nokia, een Cats&Dogs zuiger van Miele, een Senseo, een LCD van Philips, een Italiaans fornuis, een wasmachine van Siemens en nog wat.
Wat ik
niet heb gedaan, is de sites afsurfen tot ik een product vond dat toevallig overal te krijgen was. Want dat is eigenlijk geen eerlijke graadmeter (het zijn mogelijks fabrieksoverschotten die via de groothandel geveild worden aan productiekost). Het leek me logischer om gewoon te vergelijken wat we in huis hebben staan. Ziehier het resultaat:
Conclusie:
(1) klein elektro kan je vergelijken, groot elektro niet; de types komen niet overeen én de smaak van de mensen ook niet. Zo verkopen ze hier meer fornuizen en in Frankrijk (blijkbaar) meer kookplaten
(2) Auchan is een dure winkel
(3) op de diepvriezer na is *alles* goedkoper in België
In het totaal ben ik bij ons "gemiddeld" €1549,50 kwijt voor onze huishoudapparaten, waar ze mij in Frankrijk €1804,45 zouden kosten. Dat is 16,5% méér ginds (of 14,1% minder hier, jaja beste lezers, dat zijn verschillende getallen).
"Hah!", hoor ik u nu zeggen,
"Maar uw onderzoek is niet wetenschappelijk. Het is maar een steekproef die je rap-rap hebt uitgevoerd!" Dat klopt, en dat is precies wat ik aan De Standaard verwijt: het "onderzoek" dat ze citeren is vermoedelijk ook maar een steekproef, die ze zonder énige vorm van kritiek, bronvermeling of fact-checking overnemen. Als de eerste de beste idioot met een internetverbinding met zijn eigen steekproef al bij een omgekeerd resultaat komt, hoe zou een ernstig onderzoek dan niet verschillen van dit flutberichtje?
Wedden dat ze niet eens hebben nagekeken wie die consumentenorganisaties zijn?
En vermoedelijk kan je dit experiment ongeveer élke dag met élke krant herhalen, omdat er overal en elke dag van die gratuite berichten verschijnen.
Shame on you, lieden van de geschreven pers!
