Sponzen Ridder

dit is steeds meer een blog, dan wel een homepage

zondag, juli 09, 2017

Happy to pay taxes

Niets is moeilijker dan administratieve vereenvoudiging.

Ik denk dat ik tot een jaar of twee geleden mijn belastingsbrief kon invullen, en wist: ik ben niets vergeten. Alles staat juist.

Tot een jaar of vijf geleden was ik in staat om mijn onkosten in te dienen én een eigen tool te onderhouden om alle berekeningen en optimalisaties uit te voeren.

Een lening *in principe* voor 2005 gesloten, seriously?

Vandaag geraak ik niet verder meer dan het updaten van de aangifte van het vorige jaar.

Iedereen weet dat het een groot probleem is, en er hebben honderden, misschien wel duizenden, mensen een job aan het begeleiden van andere mensen bij dit soort van administratie.

Waarom doet men daar niks aan?  Simpel: Darwinisme. Er hebben honderden, misschien wel duizenden, mensen een job aan het begeleiden van andere mensen bij dit soort administratie.  Waarom zouden hun bazen een systeem steunen waardoor ze van minder mensen baas worden, of minder omzet draaien i.p.v. van méér?

In een creationistische wereld, waar de Heer op de 8ste dag het IJverige Wezen (m/v) heeft geschapen, zou een minder wrede God zijn administratieve schepping tot het strikt noodzakelijke hebben beperkt.

Maar in het goddeloze ondermaanse wilt een administratie haar reikwijdte steeds verder uitbreiden. Bovendien, waarom zou een parlement minder wetten/regelgeving stemmen in plaats van meer?

We vragen uiteindelijk toch ook niet aan, bijvoorbeeld, politici om zélf hun loon te begrenzen? Hoe naïef/stom zou dat zijn, hahaha!

Oei, wacht.


woensdag, juli 05, 2017

Herinnering

Een put in mijn arm, aangelopen door een hard en puntig ding.



Het rare is, geen flauw idee of herinnering aan pijn of vloek.


zondag, juli 02, 2017

Regendouche

Wat maakt een bezoekje aan de Sportoase leuker dan het brandalarmevacuatiespel?

De wereld is een kleedkamer, de hemel onze douche.


zaterdag, juli 01, 2017

Stijl

Sommigen hebben een natuurlijk aangeboren gevoel voor stijl.


donderdag, juni 29, 2017

ESE pads

Leuk idee: een webshop verkocht mij ESE pads van 34 verschillende koffies in één verzameldoos.  

Kan ik elke avond een andere proeven. 

Er zit wel deca bij. Eikes.


(voor de Nespresso profeten onder u, ESE pads zijn de eenpersoons espresso padjes van Illy, bruikbaar in een klassiek Espresso masjien. In tegenstelling tot Nespresso hebben ze *niet* geprobeerd er een gesloten, printerinkt-like systeem van te maken.)


dinsdag, juni 27, 2017

Het oorkussen des duivels

Een laatste keer: examens.

Soms, als studenten het minder goed doen dan verwacht, zuchten wij wel eens onder elkaar: ze zijn lui.  We bedoelen dat goed, anders zouden we lelijkere dingen moeten denken.

Maar "lui" in studententermen betekent zelden"het doel behalen met minder inspanning".
Er blijkt namelijk een onweerstaanbare drang te bestaan om shortcuts te nemen, binnenwegen.  Zelfs al kosten die kilo's moeite.

Dan kom je in dat vervelende discours terecht van pfft, ik heb het er voor het examen ingeduwd en onmiddellijk erna vergeten.

Zo had ik een student die weigerde om cursussen te blokken.  Hij oordeelde dat je met enkel slides en notities uit de les al een heel eind komt.  Als je het goed aanpakt, dan ben je er zonder ook maar één keer de cursus open te slaan gewoon door.  Veel minder werk.  Lui, dus.

Hoe ik dat weet?  Omdat hij het mij vertelde rond de *zesde* keer dat hij bij mij dat examen kwam afleggen (een deel van de redenering was dat je op den duur ongeveer alle examenvragen wel hebt gehad).  ZES keer! Lui?

Er is een ander examen waarbij ik telkens dezelfde (vooraf aangekondigde) openingsvraag stel.  Over binaire voorstelling van variabelen, met een voorbeeldgetal.  Blijkbaar heb ik in het verleden iets te vaak hetzelfde voorbeeldgetal (3,141592) gebruikt, want een sympathieke student voegde ongevraagd aan zijn antwoord toe:

Dus, ja.  Liever leren we een resem bitstrings van buiten, dan dat we gewoon efkes kijken hoe je een omzetting in de praktijk doet.

Lui is in dit nieuwe millenium al lang geen synoniem meer van inspanningsontwijkend.


zondag, juni 25, 2017

Weer die tijd

Examens zijn anekdote-generatoren.


De aanhoudende droogte heeft iets met de wortels gedaan.


donderdag, juni 22, 2017

Pop-oog

Carrefourparking.

Er stapt een sportief meisje door de uitgang. Je kent het type wel: korte benen, blond haar in een paardenstaart, strakke voetbaluitrusting (Argentijnse strepen), solide gegrond.

Daarbij nog gespierd.  Bij nader inzien, next-level, overdreven gespierd(*).

Ze heeft in de supermarkt maar één ding gekocht: de grootste zak spinazie die ik ooit heb gezien.





(*) in vergelijking met het ridderlijke buikje, zekerst


34 graden

Mondeling examen in een aula waar het 34 graden is.

Er is een hele discussie gaande over de vraag wie het meest beklagenswaardig is: de student of de gene die het examen afneemt.


Enfin, eigenlijk is er helemaal geen discussie. Iedereen vindt dat het het ergste is voor de studenten.


dinsdag, juni 20, 2017

Beste idee ooit!

Voorstel, naar de mensen toe.

Kunnen we, als we met facebook aan de slag gaan, kunnen we dan samen afspreken om het woord "genieten" efkes te verbieden? Voor altijd en eeuwig?

Het heeft nog meer last van inflatie dan "fascist".

Volgens mij is het een quick win als we samen een stukje op weg gaan om dat woord even over de schutting te gooien. 


(note: Dit is een geprogrammeerde post. Moest Ge vandaag een van die woorden gebruikt hebben, het gaat *niet* over u.)


zondag, juni 18, 2017

Geefplein

Het was weer geefplein aan het station.

Leuk aan zulk initiatief is dat je niet alleen dingen kan wegschenken, maar ook dingen kan scoren.
Zoals een MegaStripBoek, bijvoorbeeld.


En daar staat dan een verhaal van de Rode Ridder in.


donderdag, juni 15, 2017

Gerard den Duivel

Wij zijn bij ons thuis erfelijk belast met een gen van tegendraadsheid.  Niet principieel of obstinaat, maar gewoon zachtjes, in reflex.  Daar kunnen we niets aan doen.

Als ik (dus)  op feesboek mensen zie schamper doen over een stel Hollandse dominees die de schapen van hun parochie waarschuwen voor het bestaan van de lagere-school-hit  "Kind van de duivel", dan denk ik  
'Snap ik ergens wel, vanuit hun standpunt bekeken'.  
Want de Duivel, dat is des dominees corebusiness, en het is al vaker bewezen dat de meeste ouders niet echt weten waarmee hun kinderen in contact komen.

Net zoals je mensen zou moeten waarschuwen voor de onderliggende boodschap in "Keeping up with the Kardashians", of "Say Yes to the dress" of ...   Die dominees kunnen beter ineens een nieuwsbrief beginnen.

Andere reden voor mijn begrip is natuurlijk dat ik mij al dagen/weken mateloos erger aan het nummertje, en wel om de volgende zeer volwassen redenen:
  • het is sch*tmuziek
  • er loopt hier een tienjarige het al dagenlang te zingen, om zot van te worden
  • objectief gesproken, sch*tmuziek
  • een min-12 jarige moet niet dwepen met als-ik-dood-ben-zullen-ze-het-wel-inzien-romantiek, serieus
  • het is echt wel een sch*tnummer
  • de clip pronkt met pistolen en van die dure sportsloefen, als statussymbool
  • een mens moet leren consequent zijn: geen God, geen Duivel
  • er loopt hier een tienjarige het al wekenlang te zingen, om stékezot van te worden
  • de clip ziet er uit als neo-nazi propaganda
  • de clip lijkt op neo-nazi propaganda
  • je krijgt het niet meer uit je hoofd
  • mijn kinderen mogen liever nog wat weg blijven van extreem linkse/rechtse propaganda
Maar er worden intussen veel ergere dingen meegezongen, vond mijn buurtje.  Heeft een punt.

Hier voor het liedje.


woensdag, juni 14, 2017

Tafels

Er maakt er zich eentje ongerust voor zijn Grote Tafeltoets.

SR: "Hoezo?"

R: "Maar weet je wel papa, dat zijn HONDERD oefeningen op twintig minuten!"
"Dat is dus wel vijf oefeningen per minuut!"
"En er zijn zestig seconden in een minuut. Dus euhm maar TWAALF seconden per oefening!"

We denken dan het nog wel zal meevallen, die rekentoets.


maandag, juni 12, 2017

Pest

Door omstandigheden heb ik tegenwoordig (tablet) toegang tot vijf kranten (3B/2NL) en twee tijdschriften.

Dat klinkt als de hemel, en dat is het ook.

Maar hoe krijgt een mens dat gelezen? Er gebeuren meer dingen in de wereld dan mijn ogen kunnen verslinden.

Als je mij zou vragen wat ik tegenwoordig als allereerste lees, dan twijfel ik tussen de (belegen) moppen uit de Primo en de column van Filip Joos.  Kiezen is verliezen.